أنسب باشد ، و مرحوم شيخ بهائى يا سامع كل نجوى ذكر فرموده ، و اين أحسن از صاحب است . بعد از آن كه نظم كلام به اينجا رسيد مناسب اين است كه عنان قلم را در ترجمهء ظاهر فقرات دعا جلوه داده شود تا اطلاع بر ترجمهء آن موجب زيادتى رغبت بندگان بر خواندن آن شود . پس مىگوئيم : معنى يا من أظهر الجميل و ستر القبيح اين است اى كسى كه عمل حسن و جميل را اظهار مىفرمايد و عمل قبيح را ستر مىفرمايد ، اين چند احتمال دارد : اول - آن است كه از كاشف اسرار و دقايق جناب امام جعفر صادق عليه السّلام مأثور است حاصل آن اين است كه هيچ مؤمنى نيست مگر آن كه از براى او مثال و شبحى در عرش موجود است ، بعد از آنكه بنده مشغول به أعمال حسنه مثل ركوع و سجود شد ، چنين عملى از مثال او در عرش ظاهر مىشود ، قاطبهء ملائكه مشاهدهء آن را مىنمايند ، پس ملائكه دعا و طلب مغفرت از براى او مىكنند ، و هرگاه بنده مشغول معصيتى شود اگر چه آن نيز از مثال او استفاده مىشود ، لكن خلاق عالم جل شأنه سترى و پرده‌اى قرار مىفرمايد كه حائل مىشود تا مطلع بر آن عمل معصيت نشوند . معنى دوم آن است كه امر فرموده به اظهار جميل و عمل خوب ، چنانچه أمر فرموده به ستر قبيح ، يعنى كسى كه از شخصى أعمال حسنه مشاهده كرد مستحسن و راجح اين است آن را اظهار نمايد ، به خلاف اين كه هرگاه عمل قبيح از كسى ديده نهى فرموده از اظهار آن . سوم آن است كه أعمال حسنه‌اى كه از عباد صادر مىشود تأثيرى در فاعل آن مىكند به اعتبار آن قلوب ديگران مايل به او مىشود به خلاف أعمال قبيحه كه چنين نيست ، پس حكم به اين كه خداوند عالم جل شأنه أعمال حسنه را اظهار