چنين خواهد بود بنما به اعادى و دشمنان آن حضرت از جانب حضرت چيزى را كه خائف بودن از آن از مسلط شدن آن حضرت بر آنها و كشته شدن آنها به سيف آن حضرت و معنى أره فيهم ما يحب بنما به آن حضرت در دشمنان آن حضرت چيزى را كه آن حضرت دوست مىداشت از ذلت و استيصال با ايمان آنها . بدان كه اين تعقيب را ثقة الاسلام در كافى « 1 » و شيخ صدوق در فقيه « 2 » نور اللَّه تعالى روحهما ذكر فرموده‌اند با اندك اختلافى مذكور در كافى به نحوى است كه ذكر شد ، و در فقيه و بمحمد نبيا بعد از اذعان به اسلام و قرآن ذكر فرموده به اين نحو رضيت باللَّه ربا و بالاسلام دينا و بالقرآن كتابا و بمحمد نبيا ، كيفيت مذكوره در كافى أنسب است اگر چه وجهى به جهت ترتيبى كه مذكور در فقيه است مىتوان گفت . و هر دو اين بزرگوار اين دعا را از محمد بن فرج كه از أصحاب حضرت امام رضا و امام محمد تقى و امام على النقى عليهم السّلام است روايت نموده‌اند كه او از جناب حضرت امام محمد تقى عليه السّلام روايت فرموده و مرحوم شيخ طوسى در تهذيب نيز ذكر فرمود ، لكن از حضرت امام جعفر صادق عليه السّلام و بالكعبة قبلة را علاوه فرموده ، لكن ذيل آن مشتمل نيست بر دعائى كه به جهت جناب خليفة الرحمن حضرت صاحب الزمان عجل اللَّه تعالى فرجه است . مذكور در تهذيب چنين است بگو در عقب هر فريضه : رضيت باللَّه ربا و بمحمد نبيا و بالاسلام دينا و بالقرآن كتابا و بالكعبة قبلة و بعليا وليا و اماما و بالحسن و الحسين و الائمة صلوات اللَّه عليهم ، اللهم اني رضيت بهم ائمة فارضني لهم * ( إِنَّكَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ) * « 3 » .

--> « 1 » اصول كافى ج 2 / 548 . « 2 » من لا يحضره الفقيه ج 1 / 327 . « 3 » تهذيب ج 2 / 109 .