مخفى نماند از اين كه اين دعا مشتمل بر اعتراف به ربوبيت و نبوت و امامت ائمه اثنا عشر است ، سزاوار اين است مداومت به آن شود خصوصا با دعاى به جهت جناب صاحب العصر عجل اللَّه تعالى فرجه ، و نظر به كثرت گرفتارى و مشاغل و قلت همت به جهت اغلب ناس ، جمع ما بين كل ادعيه بسيار صعوبت دارد ، لكن مناسب اين است مهما أمكن اخلال به آن تعقيب نشود كه نجات در دنيا و آخرت در توسل به ائمه عليهم السّلام سيما به جناب صاحب الزمان عجل اللَّه تعالى ظهوره مىباشد . بدان كه بعضى از فقرات دعا كه محتاج به بيان بود تفسير شد ، قوله عليه السّلام « و تقر به عينه » ممكن است از ثلاثى مزيد باب افعال بوده باشد ، چنانچه ممكن است از ثلاثى مجرد بوده باشد بنابر اول صيغهء خطاب بضم تاء خطاب و كسر قاف خواهد بود ، و بنابر ثانى بفتح تاء صيغهء غائبه خواهد بود و كسر قاف و فتح آن هر دو جايز است . بنابر اول قريقر از باب ضرب يضرب خواهد بود ، و بنا بر ثانى از باب علم خواهد بود ، و معلوم است بنابراين كه ثلاثى مزيد فيه بوده باشد عينه منصوب و مفعول خواهد بود ، و بنابر ثلاثى مجرد مرفوع و فاعل خواهد بود . و معنى بنابر ثلاثى مزيد فيه چنين خواهد بود : خداوندا بنما به جناب صاحب الامر آنچه را كه محبوب او است از نصرت و غلبه بر قاطبهء أهل أديان فاسده و ايمان آنها با مقتول شدن آنها به ضرب سيف قاطع ايشان و روشن بگردان به آن چشم ايشان را . و بنابر ثلاثى مجرد بنما به ايشان چيزى را كه چشم ايشان به آن روشن شود . از آنچه مذكور شد ظاهر مىشود كه ثلاثى مجرد در اين مقام أنسب است . بدان كه از جملهء أدعيه كه بعد از هر نماز فريضه وارد شده است اين است