مطلب ، چنانچه مفصلا بيان شد ، لهذا اعراض از آن و اختيار ثانى متعين خواهد بود ، بلى در نماز روز بيست و چهارم ذى الحجه چون كه حديث سابق دلالت مىكند بر اين كه تلاوت ثابته در آن نماز تا هم فيها خالدون است ، و حديث مزبور در آن مقام معتضد به عمل اجلهء علما است ، لهذا عمل به مقتضاى در آن نماز بى عيب است . و اگر در مقام ديگر نيز دليل يافت شود كه اعتماد به آن توان نمود باز عمل به مقتضاى آن بىعيب بلكه متعين است كلام در صورتى كه اطلاق آية الكرسى است چنانچه غالب چنين است ، در آن وقت اجتزاء تا * ( هُوَ الْعَلِيُّ الْعَظِيمُ ) * مىتوان نمود ، بلكه اتيان به علاوه به قصد توظيف مشكل است ، بلى به قصد تلاوت قرآن بىعيب است . قال شيخنا الشهيد الثانى في شرح الارشاد : و الظاهر أن المراد باية الكرسى الاية التي يذكر فيها الكرسى أولها * ( الله لا إِله إِلَّا هُوَ ) * الى * ( الْعَلِيُّ الْعَظِيمُ ) * ، نعم ذكر في صلاة يوم المباهلة أنه يقرأ الى * ( خالِدُونَ ) * ، و لا دلالة فيه على التعدي الى غيرها و ان كان فعله جائزا . و كلام اين بزرگوار متين است ، و آنچه در آخر فرموده و ان كان فعله جائزا اگر به قصد توظيف بوده باشد چنين نيست ، و قطع نظر از آن كرده چنين است كه فرموده‌اند ، و اما نماز روز عيد غدير مشخص شد كه آية الكرسى در آن مطلق است ، لكن نظر به اين كه أعيان علماء ، مثل شيخ الطائفه و سيد بن طاووس و مرحوم علامه و شيخ شهيد و محقق ثانى و شيخ كفعمى و دو بزرگوار مجلسيين و صاحب ذخيره و محدث قاشانى و دو نفر از شراح جعفريه قدس اللَّه تعالى أرواحهم ، كل تصريح فرموده‌اند بر اين كه مراد از آية الكرسى در اين نماز تا * ( هُمْ فِيها خالِدُونَ ) * است ، لهذا عمل نمودن بى عيب است ، اگر چه در سابق اشاره