سيد محمد باقر شفتي

433

تحفة الأبرار الملتقط من آثار الأئمة الأطهار ( فارسي )

مىاندازد به جهت رعايت غايت تعظيم معبود جليل ، و اظهار منتهاى مرتبهء ذلت در خدمت رب كريم ، به مقتضاى اين تنبيه معمول دارد در احوال صلاة . و اما نظر در حال قنوت به كفين به جهت آن كه متنبه شود كه اين دست بلند نمودن و باز نمودن كه منتهاى مرتبهء ذلت است ، به جهت آن كه سؤال رحمت و حاجت است از خلاق آسمان و زمين ، پس اين ذلت خود را وسيلهء راه نجات و فوز به سعادات گرداند . و اما وظيفهء مكلف در حال ركوع آن است كه نظر نمايد به ميان دو قدم خود و در حال سجود وظيفهء او آن است كه نظر نمايد به طرف انف خود . و در حال جلوس خواه تشهد بوده باشد يا به جهت تسليم يا ما بين سجدتين وظيفه آن است كه نظر نمايد به دامن خود ، شايد حكمت نظر در هر يك از احوال مذكوره اين بوده باشد ، نظر به اين نحو مناسب ارباب حياء است در مقابل كسى كه غايت حياء از آن مطلوب و مستحسن عقول است . سوم : از جملهء امور مذكوره وظيفهء مكلف است به اعتبار يدين در احوال نماز . بدان كه وظيفهء مكلف به اعتبار دو دست در حال قيام آن است كه دو دست را در حال قيام بگذارد به دوران خود مقابل دو زانو ، بايد جميع انگشتان را بهم بچسباند چنانچه بيان شد ، رعايت اين وظيفه در جميع أحوال قيام ثابت است مگر در حال قنوت كه وظيفهء مكلف به اعتبار دو دست در حال قنوت آن است كه دستها را بلند نمايد مقابل روى نگه دارد تا فراغ از قنوت . و وظيفه در حال تكبير آن است كه دو دست را بلند نمايد به نحوى كه مفصلا در سابق بيان شد . و وظيفهء مكلف به اعتبار يدين در حال ركوع آن است كه دست راست خود را منفرجات الاصابع بگذارد بر زانوى راست ، و همچنين دست چپ را به همين هيئت بر زانوى چپ . و وظيفهء او به اعتبار يدين در حال سجود آن است كه دو دست را بگذارد به