كافى است به سند صحيح ، و هيچ يك از لفظين يعنى و ما تحتهن و سلام على المرسلين در آن مذكور نيست ، و اين موجب وهن مىشود خصوصا در مقابل حديث صحيح . و اما ثالثا پس به جهت آن كه مروى در فقيه مرسل است و مروى در كافى صحيح با وحدت واقعه و اختلاف محكى ، پس اعتماد به ما في الكافى است ، و احتمال تعدد واقعه بعيد است با ذكر مرد از بني هاشم و اين كه در حالت احتضار بوده كما لا يخفى . مخفى نماند اين دعا به نحوى كه مروى در كافى است چون كه مشتمل بر لفظ و ما فيهن نيست ، ممكن هست مستند شيخ مرحوم در نهايه همين بوده باشد در اسقاط اين لفظ فتأمل ، و ساير اختلافات ديگر وجه آنها معلوم نيست مگر بعض نسخ فقيه كه مذكور است در آن نسخه و ما فوقهن ، و همچنين و ما تحتهن . مجملا از جميع آنچه مذكور شد ظاهر شد آنچه را كه بى اشكال حكم توان نمود كه كلمات فرج است همان قدر است كه صحيحهء زراره مذكوره مشتمل بر آن است ، و اين ظاهر مىشود از ثقة الاسلام و محقق در معتبر و علامه در منتهى و شيخ بهائى در مفتاح الفلاح و صاحب مدارك و صاحب ذخيره ، پس و سلام على المرسلين خارج از كلمات فرج است ، و همچنين است و ما تحتهن و ما فوقهن . كلامى كه در اين مقام هست اين است اگر چه ألفاظ مذكوره از اجزاى كلمات فرج نمىباشد آيا حكم مىتوان نمود به جواز قرائت آنها در اثناى كلمات فرج در اثناى قنوت صلوات مفروضه يا نه ؟ مىگوئيم : و اما و ما تحتهن و كذا و ما فوقهن نبايد تأمل شود در جواز اتيان به آنها در اثناى كلمات فرج در قنوت ، نظر به عمومات وارده در مباحث قنوت خصوصا مثل محل كلام كه دال بر ثنا و عظمت إله جل شأنه بوده مىباشد ، پس مندرج خواهد بود تحت حديث صحيح « اثن على ربك و صل على نبيك و استغفر لذنبك » الوارد في مقام الجواب عن القنوت