فيه قول معلوم ؟ فقال : اثن على ربك الى آخره « 1 » . لكن در صورتى كه مقصود قارى همين بوده باشد نه جزئيت كلمات فرج . و أما و سلام على المرسلين ، پس حكم در اين اگر چه أخفى از دو لفظ مذكور است لكن باز نبايد تأمل در جواز شود ، نظر به اين كه اين دعائى است به جهت قاطبهء مرسلين ، يعنى طلب رحمت است از خلاق عالم در حق قاطبهء مرسلين ، پس در صورت اتيان به اين قصد نبايد تأمل شود در جواز ، بلى نهى از گفتن آن در خصوص قنوت جمعه وارد شده . روى شيخ الطائفة في المصباح عن سليمان بن حفص المروزي عن أبي الحسن علي بن محمد بن الرضا عليهم السّلام قال : لا تقل في صلاة الجمعة في القنوت و سلام على المرسلين « 2 » . لكن حكم به عدم جواز به محض استناد به اين روايت مشكل است ، نظر به عدم صلاحيت حديث به جهت تخصيص عمومات متكثره ، بر فرض تسليم اقتصار به مورد حديث لازم است ، تعدى از آن به غير قنوت صلاة جمعه ممكن نيست لكن مرحوم مجلسى در بحار ترك اين لفظ را مطابق احتياط دانسته در كل قنوت اگر مراد اولويت ترك بوده باشد باكى نيست . مبحث پنجم : در جواز قنوت به غير لغت عرب و عدم جواز است . بدان كه فقهاء اختلاف كرده‌اند در اين مسأله اكثر فقهاء قائل شده‌اند به جواز ، مثل شيخ صدوق در فقيه بعد از حكايت اين قول را از شيخ خود محمد بن الحسن بن وليد ، و محقق در معتبر و علامه در منتهى و تذكره و تحرير و نهاية الاحكام و مختلف ، و شيخ شهيد در بيان و دروس ، و فاضل مقداد در تنقيح و كنز العرفان ، و محقق اردبيلى در مجمع الفائده ، و فاضل سبزوارى در ذخيره و كفايه ، و علامه مجلسى در بحار . و قول به عدم جواز حكايت كرده‌اند از ثقهء جليل القدر سعد بن عبد اللَّه ، و از محقق

--> « 1 » وسائل الشيعه ج 4 / 908 ح 4 . « 2 » وسائل الشيعه ج 4 / 907 .