در دروس « 1 » و لمعه « 2 » و شيخ أبو العباس است در موجز « 3 » و شهيد ثانى است در شرح ارشاد و شرح الفيه . قول ثانى : آن است كه قدر واجب أشهد أن لا إله الا اللَّه و أشهد أن محمدا رسول اللَّه است ، علاوهء بر اين مستحب است ، و اين مختار مرحوم محقق است در شرايع « 4 » و مرحوم علامه است در تبصره . سوم : قول به تخيير است ما بين سه چيز ، اول أشهد أن لا إله الا اللَّه و أشهد أن محمد رسول اللَّه ، دوم مثل اين با اسقاط و او عاطفه در شهادت بر رسالت ، پس بگويد أشهد أن لا إله الا اللَّه أشهد أن محمدا رسول اللَّه ، سوم باز مثل اول است مگر اين كه شهادت در آن اسقاط مىشود ، پس مىگويد أشهد أن لا إله الا اللَّه و ان محمدا رسول اللَّه ، و اين مختار مرحوم علامه است . در نهاية الاحكام « 5 » و تذكره . چهارم : تخيير است ما بين شش چيز سه چيز به نحوى كه مذكور شد و سه ديگر با اضافهء رسول اللَّه است به ضمير راجع به جلاله اول و أشهد أن محمدا و رسوله دوم أشهد أن محمدا رسوله ، ثالث و أن محمدا رسوله ، و اين مختار مرحوم علامه است در قواعد . و عبارت آن مرحوم اگر چه ابهامى دارد ، لكن ظاهر اين است كه مراد همين معنى باشد كه مذكور شد . خامس اقوال : تخيير است ما بين آنچه مذكور شد در قول اول و قول ثانى ، پس مخير است ما بين آن كه بگويد أشهد ان لا إله الا اللَّه وحده لا شريك له و أشهد أن محمدا عبده و رسوله ، يا آن كه بگويد أشهد أن لا إله الا اللَّه و أشهد أن محمدا

--> « 1 » دروس شهيد ص 39 . « 2 » لمعه شهيد ج 1 / 276 . « 3 » موجز ابن فهد ص 82 . « 4 » شرايع ج 1 / 88 . « 5 » نهايه ج 1 / 499 .