همرسيد و هكذا ، مجملا مطلع شد بر هر امرى كه موجب مسرت او شود ، مستحب است در اين وقت سجدهء شكر به عمل آورده باشد ، چنانچه وارد شده كه عادت فخر أنبيا و سيد رسل اين بود كه هرگاه خبرى به ايشان مىرسيد كه موجب مسرت بود اتيان به سجدهء شكر مىفرمودند . و روايت شده كه در وقتى كه سر نحس أبي جهل لعين را آوردند جناب فخر عالم صلوات اللَّه و سلامه عليه شكر نمودند . و اندراج اين قسم اگر چه ممكن است در تحت آنچه در اوائل مبحث مذكور شد كه استحباب اين سجده بوده باشد در صورت تجدد نعم ، لكن نظر به خفاء انصراف تجدد نعم به مثل ما نحن فيه ، لهذا عنوان ديگرى كه موجب سرعت انتقال به موجب سجده شود أنسب است . و همچنين مستحب است اين سجده در وقتى كه كسى را ديد كه مبتلا به بليه شده است ، مثل مرض كوفت و تالم دين و نحو آن ، يا آن كه كسى را ديد كه مشغول معصيت مىباشد ، لكن در صورت اول آن است كه اتيان به سجده نمايد به نوعى كه آن شخص مبتلا مطلع بر آن نشود به جهت خوف تألم آن شخص ، چنانچه در صورت ثانيه أولى آن است كه اتيان به سجده نمايد به نحوى كه شخص فاسق مطلع شود به جهت اجتناب نمودن آن از ارتكاب به معصيت . بدان كه سه نوع از أنواع أربعه سجودات مذكور شد ، كه اول سجدهء در ضمن صلاة بوده باشد ، دوم سجدهء تلاوت ، سوم سجدهء شكر . نوع رابع سجدهء سهو است ، و تحقيق آن انشاء اللَّه تعالى بعد از اين خواهد شد .