سيد محمد باقر شفتي

325

تحفة الأبرار الملتقط من آثار الأئمة الأطهار ( فارسي )

بدان كه فرق ميان هم و حزن بعضى به اين نحو ذكر كرده‌اند ، كه هم بر مكروهى است كه واقع نشده باشد و حزن بر مكروهى است كه واقع شده باشد ، مثل اين كه طفل كسى ناخوش است متألم است به جهت تشويش موت او ، قبل از وقوع موت آن تألم را هم مىگويند ، و بعد از وقوع آن را حزن مىگويند . و به همين نحو تفرقه شده ما بين هم و غم ، كه هم بر غير واقع است و غم بر واقع ، يا هم چيزى است كه ازالهء آن مقدور انسان بوده باشد كالفقر و غم چيزى است كه ازالهء آن مقدور نبوده باشد ، يا هم چيزى است كه سبب آن معلوم نيست و غم چيزى است كه سبب آن معلوم است ، سقم به معنى مرض است . قال في الصحاح : السقام المرض و كذلك السقم و السقم و هما لغتان مثل حزن و حزن « 1 » . و عدم به معنى فقر است ، و الصغار به فتح الصاد كما في الصحاح « 2 » الذل . بدان كه أدعيه وارده در اين سجود بسيار است ، آنچه مذكور شد در اين مقام كفايت مىنمايد . مبحث ششم : در تنبيه بر عدم اعتبار اكثر امورى كه رعايت آنها در سجدهء صلاة لازم بود در اين سجده و اعتبار بعضى از آنها در اين مقام . بدان كه خلافى نيست در اين كه شرط نيست در اين سجده طهارت از حدث و خبث ، بنابراين هرگاه كسى محدث بوده باشد بى اشكال اتيان به اين سجده در حق او جايز خواهد بود ، اگر چه محدث به حدث اكبر بوده باشد ، پس جنب و حائض اتيان به اين سجده مىتوانند نمود . و همچنين شرط نيست در اين سجده ستر عورت و استقبال قبله ، پس با كشف عورت و خلاف جهت قبله اتيان به آن مىتوان نمود ، و همچنين است حال در طمأنينه ، پس رعايت آن در اين سجده لازم نيست .

--> « 1 » صحاح اللغه ج 5 / 1949 . « 2 » صحاح اللغه ج 2 / 713 .