سيد محمد باقر شفتي
324
تحفة الأبرار الملتقط من آثار الأئمة الأطهار ( فارسي )
مخفى نماند كيفيت مسح چنانچه مستفاد از عبارت مقنعه است مخالف است با كيفيت مستفادهء از حديث فقيه و تهذيب و عبارت مصباح ، چه مستفاد از عبارت مقنعه آن است كه در ماليدن دست ابتدا نمايند از رستنگاه موى سر و بمالد تا در صدغ ، و صدغ موضعى است ما بين چشم و گوش . تعبير به كيفيت مذكوره شايد وجه آن اين بوده باشد كه اول از رستنگاه أحد طرفين گرفته تا به صدغ آن طرف بمالد ، بعد از آن از رستنگاه طرف ديگر تا به صدغ طرف ديگر ، بعد از آن دست را به بقيه وجه بمالد ، و اگر مراد اين نحو نمىبود مناسب آن بود كه فرموده باشند : فيمسح بها وجهه من قصاص شعر رأسه الى آخر الوجه كما لا يخفى . مخفى نماند مقتضاى عبارت مصباح و امسحه على العلة و قل سبع مرات الى آخره اين است كه دست ماليدن موضع سجود يك مرتبه است و خواندن دعا هفت مرتبه ، اين مقتضاى عبارتى است كه در تعقيب نماز صبح ذكر فرمودهاند ، و لكن مقتضاى كلام ايشان در تعقيب نماز عصر عكس اين است ، قال : و ان كانت بك علة فامسح موضع سجودك سبعا و امسحه على العلة و قل : يا من كبس الارض على الماء الى آخر الدعاء . بدان كه مرحوم مجلسى حكايت نموده از سرائر حديثى كه حاصل مضمون آن اين است : وقتى كه برسد به توهمى دست خود را بر موضع سجود خود و بمال آن دست را بر صورت چپ و بر جبين خود تا به صورت راست سه مرتبه ، و در هر مرتبه اين دعا را بخوان : « بسم اللَّه الذي لا إله الا هو عالم الغيب و الشهادة الرحمن الرحيم ، اللهم اني أعوذ بك من اللهم و الحزن و السقم و العدم و الصغار و الفواحش ما ظهر منها و ما بطن » « 1 » .
--> « 1 » بحار ج 86 / 232 .