آن نيست . فصل چهارم در بيان امور مهمه متعلقه به اين مبحث است و آن چند مطلب است : اول : در بيان سبب اين سجده است . بدان كه در سابق بيان شد كه سبب وجوب اين بنا بر مختار دو چيز است : اول - تلاوت آيه از آيات سابقه است . دوم : استماع آن . معتبر در هر يك از آن دو صدور آن است از كسى كه مستجمع شرائط تكليف بوده باشد . و فرق مكلف در اين مقام و مكلف در صلاة ظاهر است نظر به اين كه صلاة موقوف و مشروط به شرائط وجوبيه بود ، چنانچه موقوف و مشروط به شرائط وجوديه بود و اين سجده نيز مشروط به شرائط وجوبيه و شرائط وجوديه هر دو هست ، لكن نسبت ما بين شرائط وجوبيه در صلاة شرطيتى از براى او در اين مقام نمى باشد ، مثل زوال نسبت به ظهرين و غروب نسبت به عشائين و فجر نسبت به صلاة صبح و خلو از حيض و نفاس نسبت به قاطبهء صلوات . چنانچه بعضى شرائط وجوبيه در اين مقام شرطيتى به جهت او نسبت به صلوات مطلقا ثابت نيست ، مثل اين كه از جملهء شرائط وجوبيه در اين مقام تلاوت آيه سجده يا استماع آن است ، و بعضى شرائط وجوبيه در صلاة شرائط وجوبيه است در اين مقام نيز مثل بلوغ و عقل . و اما شرائط وجوديه پس نسبت ما بين آنها عموم و خصوص مطلق است ، به اين معنى كه هر شرائط وجوديه در اين مقام شرائط وجوديه در صلاة هست