و لكن عكس نيست ، نظر به اين كه بسيار از شرائط وجوديه در صلاة شرطيتى نسبت به او در اين مقام نمىباشد ، چنانچه در سابق بيان شد ، مثل استقبال و خلو بدن و ثوب از نجاسات و رفع حدث اكبر بوده باشد مثل جنابت يا أصغر ، و همچنين ستر عورت و اما شرط وجودى در اين مقام كه شرطيت آن در صلاة مسلم است ، مثل وضع جبهه على ما يصح السجود كه اين موقوف عليه است در هر دو مقام . بعد از آن كه اين مطلب مشخص شد مىگوئيم : ثمرهء اين چند چيز است : اول : آن است كه ممكن است كسى كه مكلف به صلاة نبوده باشد ، نظر به انتفاى شرط وجوبى آن مكلف به اين سجده بوده باشد ، مثل حائض و ذات نفاس كه مكلف به صلاة نمىباشند ، لكن هرگاه استماع آيه سجده نمودند بى تشكيك سجود از آنها مطلوب است ، پس لازم است در همان حالت اتيان به سجده نمايند و تأخير در حق آنها جايز نيست مثل ديگران . ثانى : آن است چون كه مذكور شد كه بسيارى از شرائط وجوديه صلاة شرطيتى نسبت به او در ما نحن فيه ثابت نيست ، بنا بر اين هر گاه كسى با انتفاء آن امور اتيان به سجود نمايد محصل امتثال خواهد بود ، پس هرگاه كسى تلاوت آيه سجود يا استماع آن نمود در صورتى كه بدن او يا ثوب او نجس بوده باشد اتيان سجده در همان حالت صحيح ، بلكه تأخير آن تا ازالهء آن گاه است جايز نيست بلكه غالب چنين است . و همچنين هرگاه استماع آيه سجده نمود در حالت جنابت يا در حالتى كه محدث به حدث أصغر بوده باشد يا منكشف العوره بوده باشد ، اتيان به سجود در جميع اين أحوال لازم است ، و وجه آن اين است كه مذكور شد ، يعنى چون كه طهارت از حدث و خبث از شرائط وجوديه سجود نمىباشند ، لهذا تحقق سجود توقف به عدم وجود اينها ندارد ، پس با وجود اينها مطلوبيت سجدهء