و همچنين است حال در اتيان به جلوس مستحب ، پس جلوس بعد از رفع رأس از سجدتين در ركعت اولى و در ركعت ثالثه ، يعنى مكلف مخير است در اتيان اين امر مستحب را در ضمن هر يك از أقسام سبعه مذكوره كه بوده باشد لكن اتيان جلوس مستحب در اين مقام را در ضمن قسم اول مستحب است ، پس رعايت آن كيفيت را در اين جلوس مستحب در مستحب خواهد بود . چنانچه اتيان كردن آن جلوس مستحب را در قسم سادس و سابع مرجوح و مكروه خواهد بود ، و لكن اتيان آن را در ضمن بقيه أقسام اگر چه مرجوح خواهد بود نسبت به قسم اول ، لكن راجح است نسبت به قسم سادس و سابع ، اما مرجوحيت در اين أقسام به حدى نيست كه كفايت كند در حكم به كراهت ، چنانچه رجحان نيز به حدى نيست كه كفايت كند در حكم به استحباب . مخفى نماند دو قسم آخر كه در هر دو مقام حكم به كراهت آنها شده تفاوتى در ميان آنها هست به اين نحو كه مرجوحيت در قسم سابع أكثر است از مرجوحيت در قسم سادس ، اگر چه هر دو قسم از أقسام جلوس اقعائى است ، لكن قسم سابع مثل اقعاء كلب است ، و قسم سادس اقعاء مستحب نزد عامه است ، يعنى جلوس بعد از رفع رأس از سجدتين را به اين نحو مستحب مىدانند . بدان كه أقسام اقعاء متعدد است : اول - اقعاء كلب است ، اين به چند طريق مىشود : اول - آن است كه مذكور شد ، يعنى نشيمن را واقع مىسازد بر زمين با نصب ساق و ران دو پا را . دوم : مثل اين است با وضع يدين بر زمين . سوم : مثل ثانى است مگر اين كه نشيمن را مرفوع از أرض نگه دارد ، و اين سه قسم را اقعاء كلب مىنامند ، لكن قسم دوم أشبه است به جلوس كلب از دو قسم ديگر ، چنانچه بر متأمل در جلوس كلب ظاهر است . ظاهر اين است اكتفاى به اين نحو يعنى به طريق سوم در ميان دو سجده جايز