المقاصد و شهيد ثانى است در روض الجنان . مختار قول ثالث است لكن با اولويت جر از رفع . بدان كه مناسب در اين مقام اين است كه بيان شود : كه آيا مساوات محل جبهه با موقف يا ارتفاع آن به مقدار لبنه را مدخليت در تحقيق ماهيت سجده هست ؟ بنابراين هرگاه جبهه را گذارد بر محلى كه ارتفاع آن علاوهء بر مقدار لبنه بوده باشد سجده متحقق نشده خواهد بود ، يا خير چنين نيست ؟ بلكه به وضع جبهه اگر چه بر مرتفعى كه ارتفاع او از قدر لبنه بوده باشد سجده متحقق خواهد بود ، لكن اجتزاء به اين در نماز مىتوان نمود . كلمات فقهاء در اين مختلف است ، صريح تذكره و نهاية الاحكام و ذكرى و جامع المقاصد و روض الجنان اول است ، و صريح شيخ الطائفه در استبصار ثانى است ، و اين قول أقوى است ، پس ظاهر اين است به وضع جبهه اگر چه بر مرتفعى كه ارتفاع او أكثر از قدر لبنه بوده باشد سجده متحقق هست ، و مساوات محل جبهه با موقف مثلا اين واجبى از واجبات سجود صلاة است ، و لهذا ظاهر اين است در سجود شكر و سجدهء تلاوت اجتزاء به آن سجده مىتوان نمود . و شبههء زيادتى سجده در نماز در صورت رفع رأس پس بايد نماز باطل باشد مدفوع است به آن كه زيادتى سجده كه موجب بطلان نماز مىشود آن سجده ايست كه مستجمع شرائط صحت بوده باشد ، و در اينجا اگر چه سجده متحقق شده است ، لكن سجده‌اى كه مستجمع شرائط صحت بوده باشد نيست ، و سجده‌اى كه مستجمع شرايط صحت هست آن است كه محل جبهه مساوى با موقف بوده باشد ، يا أرفع از آن بوده باشد به مقدار لبنه . اشكالى كه در اين مقام هست اين است هرگاه مساوات محل جبهه با أرفعيت