اين وقت بر او واجب است و به اين قصد اتيان به غسل نمايد ، ظاهر اين است غسل او باطل بوده باشد ، و آنچه مذكور شد در عبادات مستقله بود . و اما اجزاء عبادات پس هر گاه كسى اتيان به قرائت فاتحة الكتاب نماز در نماز به قصد اين كه اين قرائت در نماز مستحب است صادق است در حق او كه او در اين عمل مبدع است ، پس آثم و عمل محكوم به بطلان خواهد بود . و اما نيت وجوب در جزء مستحب ، پس در آن نيز ظاهر اين است كه باطل بوده باشد ، به اين معنى كه اتيان به جزء مستحب ننموده خواهد بود ، لكن حكم به فساد صلاة مشكل است ، و حكم به صحت نيز مشكل است ، ظاهر اين است كه باطل بوده باشد ، و فرقى كه مرحوم شيخ شهيد در بيان « 1 » فرموده‌اند ما بين قصد وجوب در مستحب و قصد استحباب در واجب ، در اول حكم به صحت فرموده و در ثانى حكم به فساد ، در نظر حقير تمام نيست . تفصيل كلام در اين مقام مقتضى اين است كه گفته شود : نيت صلاة از مكلف به نحوى كه بىعيب باشد به اعتبار تعرض وجه و عدم آن به چند قسم ممكن است اول آن است كه نيت مىنمايد كه اتيان به نماز ظهر مثلا مىنمايم به جهت آن كه خداوند عالم اتيان آن را بر من واجب فرموده است ، بعد از التفات و قصد اين مطلب اتيان به تكبيرة الاحرام مىنمايد . در اين صورت در مقام اتيان به اجزاء امتثال به چهار نحو حاصل مىشود ، اول : آن است در حين اتيان به اجزاى واجبه قصد وجوب نمايد ، چنانچه در حين اتيان به أجزاء مستحبه قصد استحباب نمايد . دوم : آن است كه مطلقا متعرض وجوب در أجزاى واجبه و متعرض استحباب در أجزاى مستحبه نشود ، بلكه قصد قربت مطلقه در جميع نمايد . سوم : آن است كه قصد وجوب در أجزاى واجبه

--> « 1 » بيان شهيد اول ص 79 .