تفصيل است ، به اين نحو كه اگر اين كيفيت را به عمل مىآورد به قصد مشروعيت حرام و الا مكروه خواهد بود . سوم : تبازخ است بازاء و خاء معجمتين ، مراد به اين تسريح ظهر است ، يعنى در حال ركوع سر و سينه را بلند نمايد تا پشت او شبيه به زين اسب شود . و مراد اين است كه ركوع به اين نحو نمودن مكروه است . چهارم : تدبيح است به دال و حاء مهملتين ، و اين مقابل تسريح است در تسريح كه سر و گردن را بلند مىكرد ، تدبيح آن است سر و گردن را به زير مىاندازد . پنجم : تدبيخ است به خاء معجمه ، و اين مثل تدبيح است به حاء مهمله ، فرقى كه هست در مهمله پشت مساوى است و سر و گردن را پايين مىاندازد ، و در معجمه اگر چه سر و گردن را پايين نگه مىدارد لكن پشت را بلند مىكند . ششم : انخناس است با نون و خاء معجمة ، و انخناس به دو قسم مىشود : يك قسم شبهه‌اى در عدم جواز آن نيست و موجب بطلان مىشود ، و آن اين است كه عقب پا را از زمين بلند مىكند و سينهء پا را به زمين مىگذارد و زانو را پيش مىآورد استخوان زانو و استخوان ساق شبيه به قوس مىشود ، و اين قسم نظر به اخلال به انحناى واجب نماز باطل مىشود ، اين محل كلام در اين مقام نيست . قسم ثانى آن است كه زانو را پيش مىآورد لكن نه به اين نحو بلكه انحناى واجب را به عمل مىآورد ، اين قسم محل كلام و محكوم به كراهت است . هفتم : قرائت قرآن است ، يعنى مكروه است قرائت قرآن در ركوع ، نظر به ورود نهى از قرائت در آن در جملهء أخبار ، از جمله حديثى است مروى در معانى الاخبار به اين مضمون كه جناب رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله فرموده : نهي كرده‌ام از قرائت قرآن در ركوع و سجود ، اما ركوع پس تعظيم خداوند عالم نمائيد در