لكن مستحب اين است كه سه مرتبه اتيان نمايد ، يعنى انضمام دو تسبيح را به يكى واجب مستحب اين است كه سه مرتبه اتيان نمايد ، يعنى انضمام دو تسبيح را به يكى واجب مستحب است تا ختم به سه مرتبه ، و همچنين انضمام چهار به واجب ، و انضمام شش مرتبه به يك مرتبهء واجب . مجملا مراد اين است در ذكر ركوع ختم به سه مرتبه يا پنج مرتبه يا هفت مرتبه أفضل است ، مشخص است با اشتراك اين سه تحديد در أصل فضيلت متفاوت خواهند بود در شرافت و كمال ، پس ختم به سبع أفضل از همه است ، بعد از آن ختم به پنج ، بعد از آن ختم به سه ، و اين أدون از دو تحديد فوق است . مناسب اين است كه تنبيه شود در اين مقام به دو مطلب : اول : آن است كه بيان شود كه ختم ذكر ركوع را هفت مرتبه آيا اين منتهاى مرتبهء فضيلت است كه زياده بر اين فضيلت ندارد ؟ بلكه رجحان نيز ندارد يا چنين نيست بلكه فضيلت دارد ، اگر چه توهم مىشود از بسيارى از كلمات فقهاء قدس اللَّه تعالى أرواحهم احتمال اول ، لكن ظاهر اين است كه چنين نيست بلكه علاوهء بر هفت جايز ، بلكه راجح و أفضل است ، و مستند اين مطلب نصوص دالهء بر رجحان تطويل در ركوع و سجود به قدر استطاعت است . به علاوهء حديث موثق حاكى فعل جناب كاشف الاسرار و الدقايق جناب امام جعفر صادق عليه السّلام كه آن جناب در نماز جماعت اتيان به ذكر ركوع فرموده‌اند سى و سه يا چهار مرتبه « 1 » . به علاوهء حديث معتبر أبان بن تغلب كه فرموده : داخل شدم به خدمت جناب امام جعفر صادق عليه السّلام در حالتى كه آن حضرت مشغول نماز بود ، پس شمردم ذكر

--> « 1 » وسائل الشيعة ج 4 / 927 ح 2 .