وضع كفين بر ركبتين به هر نحو كه بوده باشد تأديه سنت مىشود . لكن افضل اين است كه در ركوع در گذاردن دست بر زانو چند امر رعايت شود : اول - آن است كه سينهء دست را كه تعبير از آن به راحه مىنمايد بر عين ركبتين كه عبارت از محل وصل ما بين استخوان ران و استخوان ساق است بگذارد ، و انگشتان دستها را از هم جدا نموده محيط سازد بر اطراف زانو . دوم : آن است كه اول دست راست را بر زانوى راست بگذارد ، بعد از آن دست چپ را بر زانوى چپ بگذارد . سوم : آن است كه دستها را به قوت بگذارد بر زانو به نحوى كه زانوها رد نمايد به جانب خلف ، پس اينها مستحباتى مىباشد در مستحب . سوم : از جملهء مستحبات آن است كه در حال ركوع اجزاى ظهر را محاذى و مساوى همديگر قرار دهد ، يعنى بعضى أرفع و بعضى أخفض نباشد ، پس مساوى نگه دارد به حدى كه اگر قطرهء آبى بر پشت واقع شود ميل به هيچ سمت ننمايد . چهارم : آن است كه گردن خود را در حال ركوع بكشد محاذات ظهر نگه دارد . پنجم : تصفيه ما بين قدمين است ، يعنى رعايت صف ما بين قدمين نمايد ، يعنى بعد ما بين قدمين يعنى دو پاشنه پا را مثل بعد ما بين ابهامين يعنى دو انگشت بزرگ پا قرار دهد ، يعنى انفراج ما بين ابهامين را زياده تر از انفراج ما بين عقبين و كمتر از آن قرار ندهد ، و همچنين عقبين را محاذى همديگر قرار دهد . و به عبارت اخرى انگشتان هر قدمى محاذى انگشتان قدم ديگر قرار دهد محاذات ابهامين با هم مستلزم محاذات ساير انگشتان هر يك باقرين خود قرار دهد هرگاه مستوى الخلقه بوده باشد . و به عبارت ديگر بعد ما بين هر انگشت أحد قدمين از قبله مساوى قرار دهد ، يا بعد از قرين آن انگشت از قدم ديگر از قبله .