قرائت ، يا بدل او حقيقتا أو اعتقادا أو حكما كه متمكن شود به سبب او از رسانيدن دست به دو زانو . و فاقد اليدين أو قاصر اليدين يا طويل اليدين منحنى مىشود به قدر مستوى الخلقه . بدان كه ركوع واجب است در هر ركعت يك مرتبه ، مگر نماز آيات كه هر ركعت از آن مشتمل است بر پنج ركوع ، و اين ركوع چنانچه واجب است در صلوات مفروضه ركن نيز هست ، كه اخلال و زيادتى آن موجب بطلان نماز است ، عمدا بوده باشد يا سهوا ، در ركعتين اوليين بوده باشد يا أخيرتين ، و اين مشهور ما بين فقهاء و أحد اقوال در مسأله است . قول ثانى تفرقه است ما بين ركعتين أخيرتين و غيرهما در حق ناسى ، كه مرحوم شيخ حكم فرموده‌اند هرگاه اخلال به ركوع كند سهوا و در ركعتين أخيرتين ، و متذكر شود به آن بعد از سجود ، اسقاط سجده نموده عود مىنمايد به ركوع ، بعد از آن اتيان به سجود مىنمايد ، و اين قول ضعيف است ، اگر چه ابن حمزه با آن مرحوم موافقت فرموده . حاصل اين قول تفرقه است ما بين صلاة ثنائيه و ثلاثيه و رباعيه ، در ثلاثيه و ثنائيه اخلال به ركوع مبطل است ، عامدا بوده باشد أو ساهيا ، و همچنين است در رباعيه در ركعتين اوليين ، و اما در ركعتين اخيرتين پس هرگاه اخلال به ركوع سهوا بوده باشد ، اين موجب بطلان نماز نمىشود ، بلكه عود به ركوع متروك مىنمايد ، بعد از آن اتيان به مأتى به نمايد ، نماز صحيح خواهد بود . قول سوم مثل قول ثانى است با تعميم حكم در جميع صلوات . حاصل اين قول تفرقه است ما بين حالت عمد و سهو ، پس هر گاه عمدا اخلال به ركوع نمايد نماز باطل خواهد بود . و اما هر گاه سهوا اخلال به آن نمايد ، پس موجب بطلان نماز نمىشود ، خواه در نماز دو ركعتى بوده باشد يا سه ركعتى يا چهار