مكلف مطرد شده است به قرائت سورهء معينه در نماز ، در چنين صورت همان عادت معين همان سوره است ، ديگر محتاج به تعيين ديگر نيست ، مگر در صورتى كه خواهد به خلاف معتاد معمول داشته باشد ، در اين صورت البته محتاج به تعيين است . و هرگاه به غير تعيين شروع در سورهء ديگر نمايد ، حكم اين همان است كه در قسم اول مذكور شد ، يعنى در صورتى كه قبل از شروع در سوره منوى مكلف سورهء معينه بود غفلتا شروع در سورهء ديگر نمود ، حكم آن مفصلا بيان شد . مبحث چهاردهم ( در بيان امور مستحبه است ) بدان كه مستحب در اين مقام چند چيز است : اول : استعاذه است ، يعنى مستحب است در ركعت اول از هر نمازى خواه واجب بوده باشد يا مستحب قبل از شروع به فاتحة الكتاب استعاذه ، يعنى گفتن « أعوذ باللَّه من الشيطان الرجيم » يا « أعوذ باللَّه السيمع العليم من الشيطان الرجيم » و قول با وجوب استعاذه چنانچه مرحوم شيخ شهيد در ذكرى « 1 » و دروس « 2 » ، و مرحوم شيخ بهائى از شيخ أبو على نجل شيخنا الطوسى حكايت فرموده ، ضعيف و شاذ است . دور نيست مراد آن مرحوم مبالغه در استحباب بوده باشد ، مؤيد اين آنست والد آن مرحوم در خلاف « 3 » دعوى اجماع بر استحباب فرموده است ، و اين بسيار بعيد است كه والد ادعاى اجماع بر استحباب نمايد و والد قائل به وجوب شود ،

--> « 1 » ذكرى شهيد اول ص 191 . « 2 » دروس شهيد اول ص 36 . « 3 » خلاف شيخ طوسى ج 1 / 325 .