سيد محمد باقر شفتي
138
تحفة الأبرار الملتقط من آثار الأئمة الأطهار ( فارسي )
بلكه انصاف چنين است دعوى اجماع بر عدم وجوب ممكن است ، و مستحب رعايت اخفات است در استعاذه اگر چه در نماز جهرى بوده باشد حتى در حق امام چنانچه سابق به اين اشاره شد . دوم : از مستحبات مذكوره جهر به بسم اللَّه الرحمن الرحيم است در صلوات اخفاتيه ، يعنى در مواضعى كه اخفات در قرائت در آن معين است ، اگر چه در ركعت ثالثه مغرب و ركعتين أخيرتين نماز عشا بوده باشد ، لكن ظاهر اين است اين در حق امام و منفرد باشد ، پس در حق مأموم ثابت نيست ، چنانچه سابق بيان شد مخفى نماند حكم به استحباب جهر در بسمله ثابت است اگر چه صلوات مندوبه بلكه در صلوات مندوبه نهاريه بوده باشد . سوم : انضمام قرائت سوره است به قرائت فاتحة الكتاب در صلوات مندوبه بدان كه نمازهاى مستحبه بعضى موظف است به كيفيت مخصوصه ، معتبر در آن كيفيت مخصوصه است ، چنانچه بيان خواهد شد انشاء اللَّه تعالى ، پس اين قسم از نافله محل كلام در اين مقام نخواهد بود ، بلكه محل كلام در اين نوافل رواتب يعنى نوافل يوميه و نحو آنها است ، كه قدر معتبر در آنها همان قرائت فاتحة الكتاب است در هر ركعتى . و قرائت سوره در هر ركعت اگر چه لازم نيست لكن مستحب است ، بلكه مستحب در هر ركعت از آن قرائت زياده از سورهء واحد است ، لكن در نوافل ليليه نه نهاريه . و مستحب قرائت سور قصار است در نافله نهاريه و نافله مغرب ، و قرائت سوره طويله است در نافله ليليه . و كيفيت توظيف در ركعتين اوليين از نماز شب و نماز و تيره در مباحث أوقات بيان شد . و همچنين مستحب است رعايت اخفات در نافله نهاريه مگر در بسمله ، و رعايت جهر در نافله ليليه چنانچه سابق اشاره شد .