از غزوه تبوك تا پنجاه روز مطرود ومغضوب داشته‌اند ، وماعز اسلمى را رجم فرموده‌اند ، وبسيارى را تعزير وحدّ شرب خمر جارى فرموده ; چون تعزير هر كس به حسب منصب ومرتبه أو است عثمان نيز چند كس را به موجب حال چشم نمايى فرمود تا هم داستان منافقين وأوباش نشوند . ( 1 ) انتهى . وولى الله پدر صاحب “ تحفه “ در رساله “ مقالة وضية في النصيحة والوصية “ گفته : وصيت ديگر آنكه در حق أصحاب آن حضرت صلى الله عليه [ وآله ] وسلم اعتقاد نيك بايد داشت ، وزبان را به جز مناقب ايشان جارى نبايد ساخت ، در اين مسأله دو صنف خطا كرده‌اند : قومي گمان مىكنند كه ايشان با هم سينه صاف بودند وهرگز مشاجرات ميان ايشان نگذشته ، واين وهم صرف است ; زيرا كه نقل مستفيض شاهد است بر مشاجرات ايشان ، وانكار اين نقل مستفيض نمىتوان كرد . وقومي اين چيزها بديشان منسوب ديدند ، زبان به طعن ولعن گشادند ، ودر وادى هلاك افتادند ، بر اين فقير ريخته‌اند كه : اگر چه أصحاب معصوم نبودند ، واز بعض عوام ايشان يُمكن كه چيزها به وجود آمده باشد كه اگر از ديگران مثل آن به وجود آيد مورد طعن وجرح گردد ، اما مأموريم به كفّ

--> 1 . تحفه اثناعشريه : 319 .