وخود صاحب “ تحفه “ در مطاعن صحابه چون ملجأ شده به حفظ آبروى عثمان از فضيحت ورسوايى ، مضطر گرديده به نقل مثالب وفضائح ، ايشان را قابل تحقير وتذليل واهانت وتعزير گفته ، وچنان فواحش كبيره ومعاصي عظيمه به ايشان نسبت داده ( 1 ) كه أدنى متدينى بر آن اقدام نكنند چه جا كسى كه به مدايح جليله ومناقب عظيمه متصف باشد ! قال : چون ديد - يعنى عثمان - كه بعضي از أصحاب نيز با اين منافقين در باب خلع ونزع آن خلافت هم صفير وهم آواز مىشوند ، خواست تا اين فتنه [ را ] ( 2 ) حتّى الامكان فرونشاند ، آن صحابه را في الجملة چشم نمايى كرد تا به شركت ايشان اين فتنه قوت نگيرد ، ومنافقين وأوباش را به رفيق بودن ايشان پشت گرمى نشود . ونزد أهل سنت عصمت خاصّه أنبيا است ، صحابه را معصوم نمىدانند ; ولهذا حضرت أمير ( عليه السلام ) وشيخين بعضي از صحابه را حدّ زده‌اند ، وخود جناب پيغمبر صلى الله عليه [ وآله ] وسلم مسطح را - كه از أهل بدر بود - وحسان بن ثابت را زير حدّ قذف گرفته‌اند ، وكعب بن مالك ومرارة بن الربيع وبلال ( 3 ) ابن أمية را - كه دو كس از ايشان حاضران غزوه بدر بودند - در سزاى تخلّف

--> 1 . قسمت : ( ومعاصي عظيمه به ايشان نسبت داده ) در حاشية [ الف ] به عنوان تصحيح ذكر شده است . 2 . زيادة از مصدر . 3 . در مصدر ( هلال ) .