« تأمل كنيد وببينيد كه از ‹ 365 › من چه مىآيد و [ مبادا ] ( 1 ) بىصبرى كرده قوه خود را زائل وضعيف ، وسستى وضعف را قوى سازيد ، ومن در كفّ از قتال واصلاح ذات البين مىكوشم ، ليكن اگر ايشان باز نخواهند آمد وبر سر جنگ خواهند آمد ، ناچار شده حرب با ايشان مىكنم وذائقه سيف قاطع به ايشان مىچشانم » . پس از اين بيان معلوم شد كه غرض كساني كه به جناب أمير [ ( عليه السلام ) ] عرض كرده بودند كه : قوم مجلبين را عقاب فرما ، اين نبود كه بر اين اجلابشان بر عثمان عقاب فرما ، بلكه غرضشان همين بود كه اين كساني كه خود بر عثمان اجلاب كردند وبر قتلش أعانت نمودند وباز به حيله طلب قصاص عثمان برخاسته وافساد را شيوه خود ساخته أنواع ايذاها به مؤمنين مىرسانند ، ايشان را بر اين افساد عقاب بايد فرمود . اما آنچه گفته : در قرآن مجيد بايد ديد كه : ( أَذِلَّة عَلَى الْمُؤْمِنِينَ أَعِزَّة عَلَى الْكَافِرينَ ) در حق كدام فرقه . . إلى آخر . پس جوابش آنكه : ما قبل از اين در ضمن نقض شبهات مخاطب ناصب كه در باب هفتم ذكر نموده به دليل وبرهان ثابت كرديم ( 2 ) كه قوله تعالى :

--> 1 . زيادة به لحاظ متن عربى : ( لا تفعلوا ) افزوده شد . 2 . اشاره است به كتاب ديگرى از مؤلف ( رحمه الله ) به نام “ برهان السعادة “ ، در ردّ باب هفتم تحفه اثناعشريه ، براي اطلاع بيشتر مراجعه شود به مقدمه تحقيق .