وصحابه همه در اين واقعه حاضر بودند وهيچ كس دَم نزد ، ودختر وداماد پيغمبر [ ( صلى الله عليه وآله وسلم ) ] را در دست ظالمان سپردند ، ووصيت پيغمبر [ ( صلى الله عليه وآله وسلم ) ] را در حقّ أهل بيت پسِ پشت انداختند . جواب از اين طعن آنكه : اين دروغ بي فروغ كه از سماع آن موى بر تن وبدن أهل ايمان مىخيزد از مفتريات شيعه وكذّابان كوفه است . جواب اين غير از اين نيست كه راست مىگويند : ( دروغى را جزا باشد دروغى ) واگر از هر ( 1 ) دروغ خود جوابي از أهل سنت درخواست نمايند ، يقين است كه تن به عجز خواهند درداد ، مثَل مشهور است كه : نزد دروغگو هر كس لا جواب است . أول اين قصه را بايد از كتب أهل سنت برآورد بعد از آن جواب بايد خواست ، وچون شيوه أهل سنت دروغ بندى در روايات نيست ! ‹ 337 › ناچار آنچه راست وبي كم وكاست است به قلم مىآيد . بايد دانست كه هيچ كس از صحابه در پى ايذاى حضرت أمير وزهرا ( عليهما السلام ) نيفتاده وبا أو پرخاش نكرده ! بلكه هميشه تعظيم وتوقير ومحبّت ونصرت أو نموده‌اند وقتي كه طلب نصرت از ايشان نمود ومحتاج به نصرت شد ، عبد الرحمن بن آبزى گويد : شهدنا صفين مع علي [ ( عليه السلام ) ] في ثمان مائة ممّن بايع تحت الشجرة

--> 1 . در [ الف ] اشتباهاً اينجا : ( دو ) آمده است .