بيعة الرضوان ، وقتل منهم ثلاثة وستّون رجلا ، منهم : عمّار بن ياسر ، وخزيمة بن ثابت ذو الشهادتين . . وجمع كثير من المهاجرين والأنصار . . وقد ذكرهم في الإستيعاب وغيره . واينك خطبه‌هاى حضرت أمير [ ( عليه السلام ) ] در “ نهج البلاغة “ ونامه‌هاى آن جناب براي معاوية موجود است ، رفاقت مهاجرين وأنصار را با خود دليل حقيّت خلافت خود مىدارد ، اگر - معاذ الله ! - اين قسم رو دادى ( 1 ) بر أمير ( عليه السلام ) وزهرا ( عليها السلام ) در زمان أبو بكر به دست عمر وقنفذ مجهول الاسم والمسمى مىگذشت ، چه امكان كه اين همه مهاجرين وأنصار كه در جنگ صفين دادِ رفاقت دادند ! در آن وقت كه زمان صحبت پيغمبر ( صلى الله عليه وآله وسلم ) نزديك ، وذات حضرت بضعة الرسول موجود ، وأبى بكر وعمر را همگى شوكت وقوّت [ به ] ( 2 ) همان دو فرقه ( 3 ) ; به خلاف معاوية كه قريب لك ( 4 ) كس از أهل شام وپهلوانان آن

--> 1 . يعنى : واقعه اى . 2 . زيادة از مصدر . 3 . يعنى چگونه ممكن بود كه اين قضية بر اميرمؤمنان وحضرت زهرا ( عليهما السلام ) واقع شود در حالي كه مهاجرين وأنصار - كه در جنگ صفين ياور اميرمؤمنان ( عليه السلام ) بودند - در آن زمان وجود داشتند ، وقريب العهد به پيغمبر ( صلى الله عليه وآله وسلم ) بودند ، وأصل شوكت وقوّت أبو بكر وعمر به همين دو فرقه مهاجر وأنصار بود . خلاصه آنكه با وجود مهاجر وأنصار وقوع اين حادثه ممكن نيست . 4 . لك : صد هزار . مراجعه شود به : لغت نامه دهخدا . مؤلف تحفه گويد : نسبت هزار با لك چون نسبت ده با هزار است . مراجعه شود به : تحفه اثناعشريه : 312 .