بالاجماع معصوم نبودند - گناهى صادر شود ، وباز به زلال توبه واستغفار ورحمت الهى شسته گردد چه عجب باشد وكدام محل طعن گردد ؟ ! ومع هذا اينقدر گناه ، مقاوم طاعات ومشقات جهاد ايشان نمىتواند شد وبشاراتى كه در حق ايشان به نصوص قطعيه قرآن وأحاديث متواتر آمده است ، از آن چشم پوشيدن واين عيوبات نادره ايشان را تجسس كردن ، شأن ايمان نيست ! والزام بر أهل سنت به اين شبهات وقتي تمام شود كه مخلّ اعتقاد ايشان باشد ، وچون از أصل معتقد عصمت كسى جز أنبيا [ ( عليهم السلام ) ] نيستند اگر صدور گناه از وى شود چه باك ؟ ! اينقدر هست كه أهل سنت جميع أمور صحابه را - از حقوق صحبت وخدمت رسول صلى الله عليه [ وآله ] وسلم وجانبازىها وترك خانمان وبذل مال ونفس در راه خدا وترويج دين وشريعت غرا وآيات نازله در شأن ايشان وأحاديث ناطقه به رفعت وعلوّ مكان ايشان - مدّ نظر دارند ; وفرقه شيعه غير از عيوب وگناه ايشان چيزى نمىبينند ( 1 ) . أقول : اما آنچه گفته : مطاعن أصحاب عموماً بي تخصيص نيز ده است . پس بدان كه حصر مطاعن عامه صحابه در عشره مفصله ، مانند حصر

--> 1 . تحفه اثناعشريه : 337 - 338 .