پس بدان كه اين تأويل را فضل بن روزبهان در “ ابطال الباطل “ ذكر كرده ( 1 ) ونصرالله كابلى آن را به پدر خود نسبت داده ، چنانچه گفته : هكذا ذكره الشيخ الوالد في تعليقاته ( 2 ) . واين تأويل مردود است به اينكه دلالت قوله تعالى : ( وَلاَ تَبَرَّجْنَ تَبَرُّجَ الْجَاهِلِيَّةِ الاُْولَى ) بر اين معنا كه از خروج مطلق نهى واقع نشده ، در حيّز منع است ; زيرا كه حق تعالى شأنه أول امر كرده أزواج پيغمبر خدا ( صلى الله عليه وآله وسلم ) را به قرار وسكون در خانه‌ها ، وامر مستلزم نهى از ضد آن است ، پس خروج از خانه‌هاى معيّنه براي سكونت آنها منهى عنه باشد . ومراد از قوله تعالى : ( وَلاَ تَبَرَّجْنَ تَبَرُّجَ الْجَاهِلِيَّةِ ) ، نهى از اظهار زينت جاهليت است ، نه نهى از خروج مع الزينة ، وتأسيس أولى است از تأكيد ، پس قول پدر نصرالله كابلى : ( وكان النهي عن التبرّج تأكيداً للأمر ) ( 3 ) باطل باشد . وجمال الدين محدّث در كتاب “ روضة الأحباب “ آورده كه : عمار بن ياسر گفت : اى أبو موسى ! عايشه به امرى مأمور شده ، وما مأمور

--> 1 . حيث قال : فذلك النهي مخصوص بالخروج مع التبرّج لا كلّ خروج . ( إحقاق الحق : 304 ) 2 . الصواقع ، ورق : 279 - 280 . 3 . الصواقع ، ورق : 279 - 280 .