پس مقدوح است به اينكه : اذن وامر آن حضرت براي أجنبي در كار است نه براي وارث ، چون حضرت امام حسن ( عليه السلام ) به واسطه حضرت فاطمه زهرا ( عليها السلام ) وارث متروكه حضرت رسول خدا ( صلى الله عليه وآله ) بود ، آن حضرت را حاجت اذن نباشد ، به خلاف أبو بكر وعمر كه هر دو نسبت به آن حضرت أجنبي محض بودند ، چنانچه علامه حلى عليه الرحمة به قول خود : ( وهما أجنبيان ) ( 1 ) ، اشاره به همين جواب كرده ، ونصرالله كابلى آن را حذف نموده ( 2 ) واين ناصبي متابعت أو كرده . اما اگر كسى گويد كه : اگر حضرت فاطمه زهرا ( عليها السلام ) را ارث حضرت رسول خدا ( صلى الله عليه وآله ) مىرسيد ، عايشه را نيز حصه از ميراث مىرسيد . جواب آن به دو وجه گفته خواهد شد : أول : آنكه أهل سنت به مقتضاى حديث موضوع : ( نحن معاشر الأنبياء لا نرث ولا نورث ) قائل به نفى ميراث در متروكه پيغمبر خدا ( صلى الله عليه وآله وسلم ) هستند . دوم : آنكه در أحاديث أئمة أهل بيت وارد است كه : أزواج را در أراضي وعقار ، حصه ميراث نمىرسد . ومع هذا اگر عايشه را ميراث مىرسيد ، از هفتاد [ و ] دو جزء ، يك جزء

--> 1 . نهج الحق : 369 . 2 . الصواقع ، ورق : 282 - 283 .