واين بشارت با كمال رضا وخشنودى ادلّ است از صريح امر بر جواز دفن اينها . واگر صريح امر آن حضرت در كار مىشد ، پس حضرت امام حسن ( عليه السلام ) چرا دفن خود در آن حجره مىخواست كه حصول امر شريف در آن وقت از محالات بود بالبداهة . جواب ديگر : حجرات أزواج مطهرات - به تمليك پيغمبر صلى الله عليه [ وآله ] وسلم - ملك آنها بود موافق حكم فقهى ; زيرا كه نزد فقها ثابت است كه چون شخصي خانه بسازد به نام يكى از أولاد خود ، يا بخرد ، وباز در قبض آن كس بدهد ملك أو مىشود ، وديگر أولاد ووارثان را در أو دخل نمىماند ، وعلى هذا القياس أزواج وديگر أقارب را هم همين حكم است . وبلا شبهه آن جناب هر حجره به نام زوجه [ اى ] ساخته داده بود وآن زوجه در آن حجره شكست وترميم وتضييق وتوسيع وبر آوردن دروازه وناودان وديگر تصرفات مالكانه به حضور آن حضرت مىكرد . وهم بر اين منوال حال حجره حضرت زهرا ( عليها السلام ) وخانه أسامة بن زيد است كه همه مالك مساكن خود بودند واشاره قرآني در حق أزواج خود قريب به تصريح انجاميده بود ، قوله تعالى : ( وَقَرْنَ فِي بُيُوتِكُنَّ ) ( 1 ) . واستيذان عمر از عايشه به محضر صحابه وعدم انكار كسى - حتّى

--> 1 . الأحزاب ( 33 ) : 33 .