هرگاه أهل سنت خود اقرار دارند كه رسول خدا ( صلى الله عليه وآله ) در سفر أصلا اتمام نفرمود ، وبه روايات صحاح از رسول خدا ( صلى الله عليه وآله ) نقل كرده باشند كه آن جناب فرمود كه : « قصرِ نماز ، صدقه خدا است آن را قبول كنيد » . وبر آن متفرع سازند كه اتمام نماز جرأتي غير لايق به مقام عبوديت است . پس يا أهل سنت افترا كردند بر عايشه كه أو نسبت اين جرأت غير لايق به رسول خدا ( صلى الله عليه وآله ) داد ; ويا اجترا بر اين افتراى صريح از خود عايشه سر زده ! ودر “ شرح سفر السعادة “ گفته : نيز مسلم روايت كرده از عمر . . . كه گفت : فرمود رسول خدا صلى الله عليه [ وآله ] وسلم : اين - يعنى قصر صلات در سفر - صدقه است كه تصدق كرده است پروردگار تعالى بر شما ، پس قبول كنيد صدقه أو را . وگويند : تصرف ( 1 ) در آنچه قابل قبض نبود ، اسقاط محض است . ونيز چون مولى تعالى به كرم خود تخفيف وتيسير كرد واسقاط نمود ، تشديد بر نفس واختيار اشدّ جرأتي بود كه لايق مقام بندگى نباشد ( 2 ) . وجلال الدين سيوطى در كتاب “ جامع صغير “ از دارقطنى نقل نموده كه : حضرت رسول خدا صلى الله عليه [ وآله ] وسلم فرمود :

--> 1 . در مصدر ( تصدّق ) . 2 . [ الف ] فصل در عبادات آن حضرت صفحه : 304 . [ شرح سفر السعادة : 235 ] .