گفتند كه : معاوية به ما بخشيده است به جهت آنكه بر اينها حج نماييم . عباده گفت كه : اين گرفتن شما را حلال نيست ودادن معاوية را حلال نيست ، پس آن لشكريان دو درازگوش را به حضور معاوية بازگردانيدند وگفتند كه : عباده چنين گفته است ، چون گرفتن ما را حلال نباشد ما چگونه بگيريم وبر آن حج بگزاريم ؟ ! معاوية عباده را طلبيد واز صورت مسأله پرسيد ، عباده گفت كه : سمعت رسول الله صلى الله عليه [ وآله ] وسلم يقول - في غزوة حنين ، ‹ 97 › والناس يكلّمونه في المغانم ، فأخذ وبرة ( 1 ) من بعير وقال - : « ما لي ممّا أفاء الله عليكم من هذه الغنائم مثل هذه إلاّ الخمس ، والخمس مردود عليكم » ، فاتق الله يا معاوية ! واقسم الغنائم على وجهها ، ولا تعط أحداً منها أكثر من حقه . معاوية گفت : پس قسمت غنايم را به طور خود بگير ومرا از اين بار عظيم سبك بار گردان كه منّت تو خواهم برداشت . عباده داروغه قسمت شد وابوامامه وأبو الدرداء نيز با وى در اين مهم شريك ورفيق شدند وتا آخر خلافت عثمان بر همين أسلوب ماندند . ووفات عبادة بن الصامت در شام است ومدفن أو بيت المقدس ، أو هرگز از معاوية جدا نشده وبه مدينه نيامده پس اين قصه سراسر غلط است .

--> 1 . در [ الف ] اشتباهاً : ( وابرة ) آمده است .