ونيز عباس لفظ : ( فاعلم ) كه مفيد علم ويقين است در كلام خود آورده . ونيز ‹ 1665 › لفظ : ( انّ ) كه براي تأكيد است آورده . ونيز لفظ : ( لا يبرحون ) آورده كه مفيد استمرار ودوام أهل جور بر جور است . ونيز دفع آن حضرت از امر خلافت به اين قوم صراحتاً منسوب ساخته . ونيز به قول خود : ( حتّى يقوم لك به غيرك ) تصريح كرده به آنكه : مراد اين قوم قيام غير آن حضرت به امر خلافت است . ونيز به قول خود : ( وأيم الله لا تناله إلاّ بشرّ لا ينفع معه خير ) كه كلام مؤكد به قسم شرعي است ، ظاهر كرده كه : وصول جناب أمير المؤمنين ( عليه السلام ) به خلافت به غير قتل وقتال كه آن مفضى به هلاك وفناى اتباع وأشياع وأقارب وأهل بيت آن حضرت است غير ممكن [ است ] . وخامساً : قول آن حضرت : « أما إني أعلم أنهم سيولّون عثمان . . » إلى آخره صريح است در آنكه جناب أمير المؤمنين ( عليه السلام ) مىدانست كه أرباب شورى عثمان را والى خواهند كرد ، وأو احداث بدع واَحداث خواهد كرد ، پس معلوم شد كه معاندت ومخالفت أرباب شورى با آن حضرت ظاهر ومعلوم بود ، پس تفويض عمر امر خلافت [ را ] به ايشان وامر به أطاعت عبد الرحمن لابد حتماً وقطعاً به همين غرض بود كه آن جناب از خلافت محروم شود ودست أرباب جور وجفا بر آن حضرت دراز گردد .