امام - من حيث لا يشعر ! - ثابت مىكند كه اشدّيت تأثير أو از قرآن ثابت مىنمايد ، ومجرد احكام قرآن وحديث را براي هدايت كافى نمىداند ، وكلام بلاغت نظام خلافت مآب : ( حسبنا كتاب الله ) را به كمال وضوح وظهور باطل مىنمايد . اما آنچه گفته : پس اضافه نهى به سوى خود براي اين نكته است . پس هر چند نزد أوليا ومعتقدين مخاطب اين نكته بس لطيف ونفيس است ، لكن در حقيقت آن محض تخديع وتلبيس وتلميع وتدليس وتخريب ناشى از وسواس إبليس است ، وبطلان آن ظاهر است به وجوه عديده : أول : آنكه بنابر اين لازم مىآيد كه سلاطين وحكّام ، واجبات ومحرمات ومسائل حلال وحرام را احكام خود قرار دهند ، واز اضافه آن به خدا ورسول ( صلى الله عليه وآله وسلم ) حذر نمايند ، وآيات قرآني واحكام رسول يزدانى را بالكل مخفى سازند تا مردم بدانند كه اين احكام سلطاني است نه احكام قرآني ; وحال آنكه هيچ متدين ‹ 1504 › راضى نخواهد شد به ( 1 ) آنكه احكام شرعيه را به خدا ورسول ( صلى الله عليه وآله وسلم ) منسوب نسازد وآن را احكام خود قرار دهد . دوم : آنكه از كلامش ظاهر مىشود كه نسبت حكمي به خدا ورسول ( صلى الله عليه وآله وسلم )

--> 1 . در [ الف ] اشتباهاً : ( با ) آمده است .