ومخاطب خلط وخبط را به غايت قصوى رسانيده مىگويد كه : معناى ( أنا أنهى عنهما ) همين است كه : نهى من در دلهاى شما تأثير بسيار دارد . . . إلى آخر ، حال آنكه هرگز معناى ( أنا أنهى عنهما ) چنين نيست ، آرى اشدّيّت تأثير را كابلى ، تعليل اضافه نهى سوى خود وترك دليل گردانيده بود ، ومخاطب آن را نفس معناى ( أنا أنهى عنهما ) گردانيده ! مقام غايت استعجاب است كه حمل ( مولى ) بر ( أولى ) كه موافق تصريحات أكابر مفسرين وأئمة لغويين است موجب استهزا وطعن وتشنيع مخاطب گردد ; ومعناى ( أنا أنهى عنهما ) اين باشد كه : نهى من در دلهاى شما تأثير بسيار دارد ! اين عجب طريقه تبيين وتفسير است كه أصل معناى صريح را گذاشته ، معناى آخر تراشيده ، حصر معنا در آن نمايند ! كجا ( أنا أنهى ( 1 ) عنهما ) وكجا اينكه نهى من در دلهاى شما تأثير بسيار دارد ؟ ! بالجملة ; نهايت ظاهر است كه كلام ابن الخطاب دلالت صريحه دارد بر آنكه أو خودش نهى از اين هر دو متعه نموده ، ودر عهد جناب رسالت مآب ( صلى الله عليه وآله وسلم ) آن هر دو مباح بوده ، ونهى از آن در عهد كرامت مهد آن حضرت واقع نشده ، چه هرگاه كسى بگويد كه : فلان چيز در عهد جناب

--> 1 . در [ الف ] اشتباهاً اينجا : ( عنها ) اضافه شده است .