ابن حجر عسقلانى در “ تهذيب التهذيب “ گفته : ( أبو داود والنسائي وابن ماجة ) الحارث بن بلال بن الحارث المزني ، المدني ، روى عن أبيه ، وعنه ربيعة بن أبي عبد الرحمن ، أخرجوا له حديثاً واحداً في فسخ الحجّ . قلت : وقال الإمام أحمد : ليس إسناده بالمعروف ( 1 ) . محتجب نماند كه نقل ذهبي وابن حجر عسقلانى قدح امام أحمد بن حنبل را در اين حديث وسكوتشان بر آن ، دليل صريح است بر آنكه اين قدح ابن حنبل راست ودرست است ومجال حرف زدن در آن ندارند به چند وجه : از آن جمله آنكه : أئمة سنيه قديماً وحديثاً به ادعاى سكوت صحابه وجناب أمير المؤمنين ( عليه السلام ) بر بعض افعال واحكام خلفا وترك نكير بر آن ، استدلال بر صحت آن كرده‌اند ; پس در اين مقام نيز تركِ نكير ذهبي وعسقلانى بر اين حكم دليل صحت آن باشد . از آن جمله آنكه : مخاطب در باب چهارم به سكوت علامه شوشترى بر آن [ چه از ذهبي درباره زراره نقل كرده ، بر غرض فاسد خويش استدلال نموده است ] ( 2 ) مع نقل‍ [ - ى كه ] آخرش واقع شده كه آن دافع اشتباه و

--> 1 . تهذيب التهذيب 2 / 119 . 2 . مراجعه شود به : تحفه اثناعشريه : 117 .