خلاف مقصود ومنافى مراد خود ثابت كردن است ; چه غرض أو اثبات آن است كه چون امر صريح جناب رسالت مآب ( صلى الله عليه وآله وسلم ) به تمتّع ثابت شده ، جناب أمير المؤمنين ( عليه السلام ) مبالات به خلاف عمر وعثمان ننموده ، وتوقف به حسن ظنّ با عمر - به تجويز اينكه عمر تحريم متعة الحجّ شنيده باشد - نفرموده ; پس همچنين در صورت ظهور مخالفت أقوال فقها با حديث ، توقف در عمل به حديث وحسن ظنّ با ايشان به احتمال اينكه شايد نزد ايشان متمسكى باشد ، نبايد كرد ; پس اثبات مستندى براي خلافت مآب در منع متعة الحجّ ، مخالف ومضادّ صريح اين مقصود صحيح است . پس كمال عجب است كه به سبب تعصب مذهب باطل از مخالفت مقصود خود نيانديشيده ، داد لداد ( 1 ) داده ، بي فاصله مرتكب تهافت گرديده ! ! وهرگاه مخالفت خلافت مآب با جناب أمير المؤمنين ( عليه السلام ) در تحريم ‹ 1407 › متعة الحجّ ثابت شد ، بحمد الله جهل وحمق - حسب افاده والد مخاطب وخود مخاطب - در كمال ظهور واضح شد ، خواه خلافت مآب

--> 1 . لداد : جمع ألْدّ ولديد : سخت خصومت كننده ، ستيزه گر ، مرد سخت خصومت كه ميل به حق نكند . مراجعه شود به لغت نامه دهخدا ، النهاية لابن الأثير 4 / 244 . ظاهراً مؤلف ( رحمه الله ) آن را در معناى مصدري استعمال كرده‌اند ولى مصدر آن به اين وزن ديده نشد ، بلكه ( اللدّ ) به معناى خصومت شديد آمده است . مراجعه شود به مصادر گذشته .