ساخته به اينكه حدود مندرى ( 1 ) مىشود به شبهات كه آن مدلول حديث : « ادرؤوا الحدود بالشبهات » است ، پس صحت فعل جناب أمير المؤمنين ( عليه السلام ) به اعتراف عالم أهل خلاف ثابت شد . اما فعل عمر پس كسى از أهل حق به صحت آن اعتراف نكرده ، بلكه هميشه طاعن بر آن مىباشند ، ونيز شناعت وفظاعت آن به قول خود عمر ثابت است ، ونيز شناعت تلقين شاهد - كه بداهتاً واقع شد وصاحب " مغنى " وابن أبي الحديد به آن معترف اند - به اعتراف مخاطب وصاحب " سهام ثاقبه " ثابت است . پس قياس فعل عمر بر فعل جناب أمير المؤمنين [ ( عليه السلام ) ] وهر دو را موافق ومطابق پنداشتن ، كذب صريح ودروغ فضيح است . وبايد دانست كه مخاطب اين روايت " فقيه " [ را ] در باب امامت از جمله آن مطاعن شمرده كه نواصب آن را ذكر كرده‌اند ( 2 ) ، ومخاطب اين مطاعن را

--> 1 . در [ الف ] اشتباهاً : ( تندرى ) آمده است . مندرى اسم فاعل است از باب انفعال . الدرء : الدفع - كما في لسان العرب 1 / 71 . . وغيره . اندراء : پراكنده شدن ودور شدن . مراجعه شود به لغت نامه دهخدا . ومراد در مقام اين است كه حدّ به واسطه ، شبهه از متهم دفع مىشود . 2 . تحفه اثناعشريه : 228 .