مغيره به ابوبكره گفت : به تحقيق كه باريكى كردى در نظر ( 1 ) . واين قول مغيره دلالت دارد بر تصديق ابوبكره در ديدن أو مغيره را در ميان هر دو رانهاى أم جميل ، خصوصاً به نظر عدم انكار مغيره وديگر صحابه بر قول ابوبكره كه بعد اين گفته - أعني : ألم أكن أثبت ما يخزيك الله به ؟ ! - كه حاصلش اين است كه : آيا اثبات نمىكردم چيزى را كه رسوا كند خدا تو را به آن چيز . كه اين قول ابوبكره دلالت صريحه دارد بر آنكه أو اثبات چيزى كه خدا به آن مغيره را رسوا كند نموده ، وچون بر اين قول ، مغيره هم انكارى نكرده ونه خليفه ثاني ونه كسى ديگر از صحابه ، پس صحيح ودرست باشد . علاوة بر آنكه مخاطب به جواب طعن دوازدهم از مطاعن أبو بكر شهادت يك صحابي را هم - از جماعتى كه نامشان برده - مفيد يقين دانسته ( 2 ) ، پس خبر ابوبكره هم مفيد يقين باشد ; لاشتراك العلّة التي هي الصحابية والجلالة . واين قول ابوبكره دلالت دارد بر آنكه الطاف نظر ابوبكره در امرى بوده كه خداى تعالى مغيره را به آن رسوا فرموده ، پس ارتكاب مغيره مقدمه زنا [ را ] از اين قول ابوبكره ، واز قول أو : ( رأيته بين فخذيها ) ثابت مىشود . ونيز چون اين هر دو قول ابوبكره [ را ] با شهادت زياد ضم كنيم ، شهادت

--> 1 . وفيات الأعيان 6 / 366 - 365 . 2 . تحفه اثنا عشريه : 275 .