وهمچنين ضمير ( فيها ) در قول عمر : ( حتّى تشهد لقد رأيته يلج فيها ) راجع به أم جميل است . وهمچنين ضمير ( فيها ) در قول عمر كه بار دگر ‹ 669 › به نافع گفته ، راجع به أم جميل است . پس ثابت شد كه شهادت زنا ومقدمات زنا بابت زن واحده واقع شده . وقطع نظر از شهادت زياد ، كلام خود مغيره هم دلالت بر اعتراف به بعض مقدمات زنا دارد ; زيرا كه مغيره حسب روايت ابن خلّكان به زياد گفته : لا يحملنّك سوء منظر رأيته على أن تتجاوز إلى ما لم تر ( 1 ) . واين كلام دلالت واضحه دارد بر آنكه زياد منظرى بد از مغيره ديده ، وظاهر است كه اگر از مغيره فعلى شنيع در اين مقام واقع نشده ، تعبير از آن به سوء منظر وجهي نداشت . ونيز حسب روايت ابن خلّكان : هرگاه عمر از ابوبكره پرسيد كه : آيا ديدى مغيره را [ در ميان ] هر دو رانهاى أم جميل ؟ وابوبكره گفت : آرى ، يعنى ديدم مغيره را در ميان هر دو رانهاى أم جميل ( 2 ) . ونيز گفت كه : قسم به خدا گويا كه مىبينم به سوى آبله جدرى در ميان هر دو رانهاى أو - يعنى أم جميل - .

--> 1 . وفيات الأعيان 6 / 366 - 365 . 2 . وفيات الأعيان 6 / 366 - 365 .