ونيز مخاطب در همين طعن گفته : ودر حديث نيز بعد از وقوع واقع هيچ ارشاد نفرموده‌اند كه چه بايد كرد ، ناچار به قصد اصلاح ذات البين كه بلا شبهه مأمور به است پيشتر روانه شد يعنى عايشه . ( 1 ) انتهى . در اين عبارت هم - به ايثار كذب وبهتان ومين ( 2 ) - قصد اصلاح ذات البين به عايشه منسوب ساخته ، تكذيب دعوى باطل خود نموده . ونيز مخاطب به جواب طعن أول از مطاعن عثمان گفته : چون أمير المؤمنين [ ( عليه السلام ) ] أو را والى فارس ساخت ودر ضبط بلاد واصلاح فساد از وى تردّد نمايان ، وتدبيرات نيك به ظهور رسيد ، معاوية به أو پنهان مكاتبه ومراسله شروع كرد وخواست كه أو را ‹ 662 › به طمع استلحاق به نسب با خود رفيق [ سازد ] ( 3 ) ، واز رفاقت أمير [ ( عليه السلام ) ] جدا كند كه جدا شدن اين قسم سردار خوش تدبير صاحب جمعيت از حريف غنيمت است . ( 4 ) انتهى . اين عبارت دلالت صريحه دارد بر آنكه معاوية خواسته - يعنى اراده نموده

--> 1 . تحفه اثنا عشريه : 332 . 2 . قال الخليل : المين : الكذب . لاحظ : كتاب العين 8 / 388 . 3 . زيادة از مصدر . 4 . تحفه اثنا عشريه : 307 .