سوم : آنكه محتمل است كه رواة صدر أول نقلِ انكار كرده باشند ، ورواة ما بعد خصوصاً رواة زمان بنى أمية - كه اكثرى تابع اهواى سلاطين زمان بودند ، وكساني كه تابع به قلب نبودند ، خائف بودند - نقل اين انكار نتوانستند نمود ، مگر نمىبينى كه حسن بصرى - على ما في تهذيب الكمال ( 1 ) - تصريح كرده كه أو در زماني بوده كه قدرت نداشت بر ذكر علي بن أبي طالب ( عليه السلام ) ! پس هرگاه در اين زمان ذكر جناب أمير المؤمنين ( عليه السلام ) ممكن نباشد ، اگر ذكر انكار بر عمر ممكن نشود چه عجب است . چهارم : ‹ 643 › آنكه محتمل است كه به سبب هيبت خليفه ثاني مردم انكار بر تلقين أو ننموده باشند ، مگر نمىبينى كه ابن عباس با وصف آنكه عول را در نهايت بطلان ( 2 ) مىدانست ، وآماده مباهله با قائل آن بوده ، انكار عول بر عمر نتوانست كرد ودر عذر عدم انكار عول بر عمر وعدم اخبار أو به قول خود گفت كه : ترسيدم أو را . چنانچه بعد از اين مذكور خواهد شد ( 3 ) . وملا على متقى در " كنز العمال " آورده : عن نافع : إن رجلا سأل ابن عمر عن ( 4 ) متعة النساء ؟ فقال :

--> 1 . تهذيب الكمال 6 / 124 ، ورجوع شود به : السيرة الحلبية 2 / 289 ، تحفة الأحوذي 4 / 571 . 2 . در [ الف ] اشتباهاً : ( به بطلان ) آمده است . 3 . از مصادر متعدد در طعن پانزدهم عمر خواهد آمد . 4 . [ الف ] خ ل : ( في ) .