مرا بعد از وقوع حد وهلاك شدن اين زن وبچه اش معلوم مىشد كه آن زن حامله است ، تحسر وتأسفى كه مىكشيدم بر اتلاف جنين أو نادانسته ، به منزله موت وهلاك من مىبود ، اگر على در اين وقت مرا آگاه نمىكرد ، من به آن اندوه [ و ] حزن هلاك مىشدم . وبالاجماع نزد شيعه وسنى امام را لازم نيست - كه هرگاه زن زانيه اقرار به زنا نمايد ، يا شاهدان بر زنا گواهى دهند - پرسيدن آنكه تو حامله اى يا نه ؟ بلكه خود آن زن را مىبايد كه اگر حمل ‹ 505 › داشته باشد اظهار نمايد . وحكمي كه به سبب عدم اطلاع بر حقيقت حال صادر شود ، ودر واقع ، حقيقت به رنگ ديگر باشد ، كه [ آن ] ( 1 ) حكم را نمىخواهد ، آن حكم را جهل وناداني نتوان گفت ، بلكه [ بي ] ( 2 ) اطلاعى است بر حقيقت حال كه در امامت بلكه در نبوت هم قصور ندارد ; زيرا كه حضرت موسى [ ( عليه السلام ) ] به سبب بي اطلاعى برادر كلان خود را - كه حضرت هارون پيغمبر ( عليه السلام ) بود - ريش گرفت وموى سر كشيد واهانت فرمود ، حال آنكه حضرت موسى [ ( عليه السلام ) ] جاهل نبود به مسأله تعظيم پيغمبر يا تعظيم برادر كلان ، ونيز جناب پيغمبر ما صلى الله عليه [ وآله ] وسلم بارها مىفرمود :

--> 1 . زيادة از مصدر . 2 . زيادة از مصدر .