احراق بيت حضرت فاطمه ( عليها السلام ) - به شرطي كه ‹ 471 › أو ذكر كرده - شكى وريبى نبود ، واحراق بيت آن حضرت ( عليها السلام ) نزد أو امر عظيم الشأن وجليل المرتبة بود ، واهتمام تمام به آن داشت . ونيز در روايت بلاذرى مذكور است كه : عمر در جواب حضرت فاطمه ( عليها السلام ) ، هرگاه آن جناب پرسيد كه : « آيا بر من دروازه خواهى سوخت ؟ » گفت كه : آرى خواهم سوخت ، واين معنا أقوى در دين جناب رسالت مآب ( صلى الله عليه وآله ) است ( 1 ) . وبه روايت ابن خزابه هرگاه حضرت فاطمه ( عليها السلام ) گفت كه : آيا خواهى سوخت بر من أولاد من ؟ عمر گفت كه : آرى قسم به خدا ( 2 ) . واين كلمات دلالت واضحه دارد بر آنكه أو قصد احراق كرده ، چه بديهي است كه اگر به كسى بگويند كه : تو فلان مسجد را منهدم خواهى ساخت ؟ يا آن را خواهى سوخت ؟ وأو بگويد كه : قسم به خدا آن را خواهم سوخت ، واين معنا موجب تقويت دين است ، بلاشبهه عقلا خواهند گفت كه : فلان كس قصد سوختن فلان مسجد كرده . ونيز روايت “ عقد “ ابن عبد ربّه كه در آن مذكور است :

--> 1 . أوائل همين طعن از الشافي 3 / 241 نقل شد ، وانظر : أنساب الأشراف 1 / 586 ( چاپ مصر ) ، 2 / 268 ( چاپ بيروت ) ، مثالب النواصب : 419 ( الخطّية ) ، تلخيص الشافي 3 / 76 ، وعنه في بحار الأنوار : 28 / 388 . 2 . أوائل همين طعن از نهج الحق 271 - 272 نقل شد .