« حرمت الجنة على من ظلم أهل بيتي وآذاني في عترتي » . ( 1 ) انتهى . از اين عبارت ظاهر است كه اگر آدمي از مجلس برخيزد وخاك به أهل مجلس رسد ، اين معنا ايذاست ، ونيز ترش رويى ايذاست ، ونيز پياز خورده به مجلس آمدن كه مردم از بوى وى آزرده شوند ايذاست ، پس هرگاه اين أمور ايذاست ، قصد احراق بيت أهل بيت ( عليهم السلام ) وكلمات وقاحت آيات عمر بن الخطاب به خطاب حضرت فاطمه ( عليها السلام ) متضمن تخويف وترهيب آن حضرت به احراق بيت آن جناب ، وسوختن جناب أمير ( عليه السلام ) وحسنين ( عليهما السلام ) بلاشبهه از أشدّ أنواع ايذاء وآزار باشد ، وهر كه در اين معنا ريب وتمسك كند ، از زمره سفهاى بي عقل است كه لياقت كلام وخطاب ندارد . ولله الحمد كه اين معنا خود به نصوص أحاديث كثيره معتمده ثابت است كه ايذاى أهل بيت ( عليهم السلام ) عين كفر وكافرى ونفاق والحاد است ، وخود ملك العلماء در اين عبارت تصريح كرده كه : ايذاى أهل بيت ( عليهم السلام ) ايذاى رسول ( صلى الله عليه وآله وسلم ) است ، پس به كمال وضوح ثابت شد كه عمر جناب رسالت مآب ( صلى الله عليه وآله وسلم ) را نيز ايذا كرده . وملك العلماء بعدِ عبارت سابقه گفته : ودر ايذاء علوية ، ايذاى رسول عليه [ وآله ] السلام است ، در اين باب أحاديث كثير است ، به سبب اختصار مذكور نشد ، پس ايذاء حسينيان ايذاء

--> 1 . [ الف ] باب دهم در لعن يزيد وأمثال وى . [ مناقب السادات : ] .