وهرگاه بر ترك جماعت - كه از سنن مؤكده است ، وفائده آن عايد به نفس مكلف است فقط ، وهيچ ضررى از ترك آن به مسلمين نمىرسد - پيغمبر [ ( صلى الله عليه وآله وسلم ) ] تهديد فرموده باشد به احراق بيوت ; ودر اين قسم مفسده كه شراره‌هاى آن به تمام مسلمين ، بلكه تمام دين را برسد ، چرا تهديد به احراق بيوت جايز نباشد ؟ ! وهرگاه پيغمبر صلى الله عليه [ وآله ] وسلم به سبب بودن پرده‌هاى منقّش وتصاوير در خانه زهرا ( عليها السلام ) در نيايد ( 1 ) ، تا وقتي كه آن را ازاله نكنند ، بلكه در خانه خدا نيز در نيايد ( 2 ) تا وقتي كه صورتهاى حضرت إبراهيم [ ( عليه السلام ) ] وحضرت إسماعيل [ ( عليه السلام ) ] از آن خانه برآرند ; اگر عمر بن الخطاب هم به سبب بودن مفسدان در آن خانه كرامت آشيانه ، ووقوع تدبيرات فتنه انگيز در آنجا ، آن مردم را تهديد كند به احراق آن خانه ، چه گناه بر وى لازم شود ؟ ! نهايت كار آنكه مراعاة أدب مقتضى اين تهديد نبود ، ليكن معلوم شد كه رعايت أدب در اين قسم أمور عظام كسى نمىكند به دليل فعل حضرت أمير [ ( عليه السلام ) ] با عايشه صديقه - كه بلاشبهه زوجه محبوبه رسول صلى الله عليه [ وآله ] وسلم واُمّ جميع المؤمنين ، وواجب التعظيم كافّه خلايق أجمعين بود - پس هر چه از عمر مطابق فعل معصوم به وقوع آيد ، چرا محل طعن وتشنيع گردد ؟ ( 3 )

--> 1 . در [ الف ] ( نه در آيد ) آمده است كه اصلاح شد . 2 . در [ الف ] ( نه در آيد ) آمده است كه اصلاح شد . 3 . تحفه اثناعشريه : 292 - 293 .