وطرفه اين است كه بعضي از فضلاى شيعه در اين طعن به طريق ترقى ذكر كرده‌اند كه : زبير بن عوام - ابن عمه ( 1 ) رسول صلى الله عليه [ وآله ] وسلم - نيز از جمله آن جوانان بود كه براي تهديد وترهيبشان عمر اين كلام [ را ] گفت ، ومِن بعد حضرت زهرا ( عليها السلام ) آن جوانان بني هاشم را وزبير را نيز جواب داد كه : در خانه من ، بعد از اين مجلس واجتماع نكرده باشيد . سبحان الله ! هيچ فهميده نمىشود كه در خلافت أبو بكر اگر زبير بن العوام تدبير افسادى نمايد ، معصوم وواجب التعظيم گردد ، ودر باب قصاص خواستن عثمان اگر سخن درشت بگويد واجب القتل والتعزير شود ! وچون در خانه حضرت زهرا ( عليها السلام ) مردم داعيه فسادى وكنكاش فتنه برپا كنند ، واجب القبول باشند ، وهرگاه در حضور حرم محترم رسول صلى الله عليه [ وآله ] وسلم وهمراه أو - كه بلاشبهه‌ام المؤمنين بود - دعواي قصاص ويا شكايت از قتله عثمان بر زبان آرند ، واجب الردّ والإزاله گردند ! اين فرق مبتنى نيست مگر بر أصول شيعه ، واگر خواهند كه أهل سنت را بر أصول خود الزام دهند ، چرا اين قدر تطويل مسافت بايد كرد ، يك سخن كافى است .

--> 1 . در [ الف ] اشتباهاً : ( ابن عم ) آمده است .