بسم اللَّه الرحمن الرحيم فدايت شوم در باب إعراض از جدّ وجهد رسميّات وعدم وصول بواقعيات كه مرقوم شده واز اين مفلس استعلام مقدمهء موصوله فرموده أيد ، بي رسميّت ، بنده حقيقت آنچه كه براي سير اين عوالم ياد گرفته وبعض نتائجش را مفصّلا خدمت شريف در ابتداء خود صحبت كرده أم واز كثرت شوق آنكه با رفقاء در همهء عوالم همرنگ بشوم ، أسّ ومخّ آنچه از لوازم اين سير ميدانستم بي مضايقه عرضه داشتم حالا هم آنرا بطريقه اى كه ياد گرفته أم مجددا إظهار ميدارم . طريق مطلوب را براي راه معرفت نفس گفتند : چون نفس انساني تا از عالم مثال خود نگذشته بعالم عقلي نخواهد رسيد وتا بعالم عقلي نرسيده حقيقت معرفت حاصل نبوده وبمطلوب نخواهد رسيد ، لذا بجهت إتمام اين مقصود مرحوم مغفور جزاه اللَّه تعالى خير جزاء المعلمين ميفرمودند كه : بايد إنسان يك مقدار زياد بر معمول تقليل غذا واستراحت بكند تا جنبهء حيوانيت كمتر وروحانيت قوت بگيرد وميزان آنرا هم چنين مىفرمود كه : إنسان أولا : روز وشب زيادة از دو مرتبه غذا نخورد ، حتى تنقّل ما بين الغذائين نكند . ثانيا : هر وقت غذا ميخورد بايد مثلا يكساعت بعد از گرسنگى بخورد كه تمام سير نشود ، اين در كمّ غذا . وأما كيفش : بايد بعد از آداب معروفه گوشت زياد نخورد باين معنى كه شب وروز هر دو نخورد ودر هفته دو سه دفعه هر دو را