شده ، فانى ذات گشته همگى وى سمع شده تفرقت وى جمع گشته ، ناگاه ندا آمد از خداوند ذو الجلال كه « يا مُوسى إِنِّي أَنَا اللَّه » . آن ساعت شاخ عنايت بر هدايت داد ، بحر ولايت در كفايت افكند : سقيا لمعهدك الَّذي لو لم يكن ما كان قلبي للصّبابة معهدا موسى خلعت قربت پوشيد ، شراب الفت نوشيد ، صدر وصلت ديد ، ريحان رحمت بوئيد : اى عاشق دلسوخته اندوه مدار روزى بمراد عاشقان گردد كار « او جذوة » 29 مجمع : با حركات سه گانه ى جيم قرائت شده است و به معنى قطعه هيزم بزرگى است كه آتش زده باشند . نيشابورى : جذوه بمعنى چوب كلفتى است كه در سرش آتش باشد . « نُودِيَ مِنْ شاطِئِ » 30 طبرى : مجاهد گفته است : يعنى از كناره ى درّه از طرف راست موسى در جلو كوه طور او را آواز كردند . « فِي الْبُقْعَةِ الْمُبارَكَةِ » 30 نيشابورى : چون پيغمبر و سخن گفتن با آدمى از آنجا آغاز شد مبارك ناميده شد . « مِنَ الشَّجَرَةِ » 30 حسينى نوشته : موسى بدرخت نگاه كرد آتشى سفيد و بيدود ديد ، و بدل فرو نگريست شعله ى آتش شوق لقاى معبود مشاهده نمود از شهود اين دو آتش نزديك بود كه شمع وجودش به تمام سوخته گردد . نظم : هست در من آتشى روشن نميدانم كه چى است ؟ اين قدر دانم كه همچون شمع ميكاهم دگر روح البيان : بعضى گفته‌اند : فرق است ميان شجره ى آدم و موسى كه آن رنج و گرفتارى بدنبال داشت و اين پيغمبرى و نمايندگى حقّ . « وَاضْمُمْ إِلَيْكَ جَناحَكَ مِنَ الرَّهْبِ » 32 مجمع : كلمه ى « رهب » با فتح راء و هاء و فتح راء و سكون هاء و ضمّ راء و سكون هاء خوانده‌اند . ابو الفتوح : يعنى چون از عصا و دست سفيد خود ترسيدى دوباره دست